Za moich czasów, miało się trochę inne zabawki kiedy szło się do piaskownicy. Ale obyczaje się zmieniają, kiedyś niegrzecznym było pokazanie przez kobietę kolana, a teraz noszą one jeansy do ziemi.

Ostatni raz aparat miałem w ręku dwa tygodnie temu. Staram się go unikać i zresetować się fotograficznie, ale podświadomie jestem zboczony na punkcie cieni.

W końcu udało mi się wyjść na prostą z porządkowaniem i obrabianiem moich zaległych zdjęć. Ponadto przeciągający się spokój w polityce wydawał mi się być podejrzany. Ne ukrywam, że miałem nawet myśli, że coś się zmieni. W końcu 4 dni spokoju po czasie to i tak dobrze jak na nasz naród. Ale na szczęście gdy otworzyłem dziś gazetę ku mej uciesze zauważyłem, że wszystko wróciło do normy. Jedni i drudzy znów się wyzywają i oskarżają. To chyba znak, że pora wrócić do codzienności. No i może w końcu zabrać się za dyplom;)

Jeśli nie teraz, to w wolnej chwili przesłuchajcie sobie proszę:

ps. Chciałem zaznaczyć, że nie popieram nikogo, jestem zupełnie apolityczny a sejm powinni urwać, albo zblokować.

Ostatnio robię strasznie dużo zdjęć. Robienie zdjęć niestety wiąże się z siedzeniem przed komputerem. Ciekawe jest to, że naświetlenie trwa dajmy na to 1/125 sekundy a nad zdjęciem czasem trzeba spędzić parę godzin. Mniejsza o to. Wiem, że parę osób czeka na zdjęcia z Norwegii. Przebrałem trochę z tych wycieczkowych i możecie je ściągnąć w małej rozdzielczości z tego linku. Zdjęcia są w małej rozdzielczości, mimo to sam slide show trochę waży. No i wiadomo, że przydałoby się po parę słów do każdego zdjęcia, żeby wiedzieć co autor miał na myśli, ale myślę, że kto będzie chciał, to mnie znajdzie;)

Poza tym ostatnio prześladuje mnie jedna piosenka. Gdyby nie to, że ma fajny teledysk pewnie nie byłoby kłopotu, ale sposób w jaki go nakręcono i jego fabuła strasznie przyciąga moją uwagę, więc nie moge robić zbyt skomplikowanych rzeczy, bo skupiam się na oglądaniu;)

ps. Obrona dyplomów już w czerwcu, a ja jak do tej pory mam jedno zdjęcie.

Dziś miałem do załatwienia parę rzeczy przed wyjazdem, więc pomyślałem, że pobujam się po mieście i załatwię to osobiście. Poczułem się po raz kolejny jak w postalu. W każdym miejscu odpowiedź na moje pytania brzmiała: niestety nie wiem, proszę się skontaktować z infolinią. Jedyni pani w Orange zaproponowała, że może mnie połączyć z infolinią, ale kazałem jej się nie przemęczać.

Jak zwykle do słuchania dam jakiś oklepany kawałek.